Archive for the ‘Toksyczne dzieciństwo’ Category

Odpowiednia opieka przedszkolna

Jak wykazały badania, dla trzylatków i dzieci starszych  może stanowić drugą szansę wydostania się z odziedziczonej biedy, lecz tylko pod warunkiem że placówki przedszkolne są dobrze wyposażone i prowadzone. Długotrwale szkody wyrządzone przez zbyt formalistyczne podejście do nauki dla dzieci z ubogich domów bywają znacznie dotkliwsze niż dla pozostałych. The High/Scope Foundation w USA przez wiele lat śledziła postępy dzieci uczęszczających do przedszkoli w latach sześćdziesiątych. Okazało się, że u tych, które chodziły do placówek ze sztywnym programem edukacyjnym, znacznie częściej występowały problemy społeczne w wieku dorosłym, np. trudności z utrzymaniem pracy, kłopoty w prywatnych związkach czy nawet zejście na drogę przestępczą. A dla dzieci starszych, jak sądzicie, jaka „przedłużona szkoła” stanowić będzie bardziej ekscytujące doświadczenie życiowe?

Program Headstart

W latach sześćdziesiątych rząd USA rozpoczął, program mający na cełu objęcie dzieci z zaniedbanych rodzin jak najwcześniejszą opieką, aby zapobiec problemom społecznym, zanim jeszcze się pojawią. Długookresowe badania wykazały, że każdy dolar zainwestowany w odpowiednią opiekę przynosi siedem dolarów zysku w postaci mniejszej przestępczości, lepszej pracy i lepszych wyników w nauce. Najważniejsze jest tu jednak słowo „odpowiednią”. Jak zauważył amerykański ekonomista Steven Levitt, nawet dzieci, którymi opiekuje się państwo, nie zrobią wielkich postępów, jeśli „zamiast spędzić dzień z własną, przepracowaną, niewykształconą matką […] spędzą go pod opieką czyjejś przepracowanej, niewykształconej matki, w pomieszczeniu pełnym dzieci równie spragnionych uwagi”.

Dobre rady dla rodziców

Staraj się nie unikać bardziej formalnych spotkań – w organizacjach społecznych, w komitetach rodzicielskich, w grupach nacisku. Jeśli nie chcesz, nie musisz angażować się w działalność, ale jeśli nie pójdziesz na spotkanie, możesz nie dowiedzieć się czegoś na temat dostępnych możliwości. Samym siedzeniem i uskarżaniem się na stan faktyczny nigdy niczego nie zwojujesz. W pracy zapytaj o formy zatrudnienia przyjazne rodzinie, inne niż pełny etat. Nie doprowadzaj jednak do wściekłości pracowników, którzy nie są rodzicami, domagając się specjalnego traktowania – rodzicielstwo to twój wybór, więc trudno oczekiwać, aby cały świat dostosowywał się do ciebie. Natomiast ruchomy czas pracy jest korzystny dla wszystkich pracowników, gdyż daje im większe możliwości ułożenia sobie życia także poza biurem. W okresie zbliżających się lokalnych i narodowych wyborów jasno daj do zrozumienia kandydatom (pisząc do nich e-maile albo zatrzymując ich na ulicy), że twój głos będzie zależał od tego, czy ich program zawiera: odpowiednie rozwiązanie kwestii opieki nad dziećmi we wszystkich trzech grupach wiekowych opisanych w tym rozdziale,
rozwiązania zapewniające właściwą równowagę między pracą zawodową a życiem prywatnym, w tym ruchomy czas pracy urlopy dla rodziców.
Jeśli jesteś osobą lubiącą się angażować, masz szansę. Bycie rodzicem daje ci wiedzę i doświadczenie w jednej z dziedzin najbardziej znaczących dla naszego pokolenia; użyj ich, aby pomóc zbudować lepszy świat.

SIŁA RODZICÓW: ZMIENIAMY ŚWIAT

Większość rodziców jest tak bardzo zaabsorbowana własnymi sprawami, że wydaje się absolutnie nie mieć czasu na użycie swoich wpływów, aby poprawić harmonię między pracą zawodową a życiem prywatnym. Jednak nawet ci najbardziej zabiegani mogą zdobyć się na kilka prostych kroków, żeby poprawić własne życie i życie przyszłych pokoleń: Rozmawiaj z innymi rodzicami (i z każdym, kto zechce cię wysłuchać) o konkretnych problemach związanych z równowagą między pracą zawodową a życiem prywatnym. Kontakty z innymi nie tylko przyczynią się do poszerzenia grona znajomych; stanowią także dobry sposób zorientowania się w lokalnych możliwościach. Nie ograniczaj się jednak do utyskiwań – mów, co można zrobić, aby poprawić istniejący stan rzeczy. Nie daj się onieśmielić kompetencjami innych rodziców i ich zorganizowaniem. Każdy może znaleźć się na pierwszej linii frontu wszyscy rodzice, z którymi się zetknęłam, okazywali się walczyć z takim samym zaangażowaniem jak ja, mimo że niekiedy sprawiali wrażenie delikatnych i kruchych. Ludzie zawsze lubią być pytani o radę – wykorzystaj to, aby się przedstawić. Szukaj informacji i wskazówek w Internecie – to zdumiewające, ile rzeczy można odkryć, spędzając pół godziny z wyszukiwarką Google. Strona BBC poświęcona rodzicielstwu zawiera wiele pomocnych uwag, daje też możliwość czatowania. Jednak czasu, który przeznaczony jest dla dzieci, nie poświęcaj na przeszukiwanie sieci niech kontakty internetowe nie zastąpią ci prawdziwych spotkań z ludźmi. Potraktuj spotkania w Internecie jako początek rzeczywistych kontaktów z ludźmi, którzy mają podobne zainteresowania i problemy. Takie spotkania z innymi są dobre dla ciebie i dla twojego dziecka (zob. rozdział 10), nawet jeśli nie rozwiązują konkretnych problemów.

Problemy dotyczące ekonomicznego aspektu wychowania dzieci

Miej na uwadze, że wychowanie dziecka wymaga czasu, wysiłku poświęcenia. Jeśli nie możesz albo nie jesteś przygotowany/przygotowana, aby ofiarować to wszystko dziecku, masz dwa wyjścia: zapłacić komuś, kto będzie opiekował się dzieckiem za ciebie w możliwie najlepszy sposób (przy czym ty sam/sama także musisz poświęcić odpowiednią ilość czasu rodzinie, nie decydować się na potomstwo – po prostu cieszyć się życiem jako osoba bezdzietna. Przy opiece nad dzieckiem w domu możliwości są następujące: jedno z rodziców zajmuje się dzieckiem, drugie pracuje na
utrzymanie rodziny, jedno z rodziców albo oboje ograniczają godziny pracy, żeby móc zająć się dzieckiem.
Ograniczenie godzin pracy może mieć formę: pracy na część etatu (zredukowanie liczby dni roboczych w tygodniu albo godzin dziennie),
dzielenia się etatem (na przykład z innymi rodzicami albo z kimś, kogo znasz), pracy w domu (z takim ułożeniem harmonogramu, aby móc zajmować się dzieckiem).

Od sześciolatków do dwunastolatków

W tym okresie życia dzieci robią się coraz bardziej samodzielne i stopniowo coraz mniej potrzebują rodziny i domu. Jednak, podobnie jak dorośli, potrzebują wytchnienia od pracy w szkole (a im są młodsze, tym bardziej owo wytchnienie powinno odbywać się w warunkach zbliżonych do domowych). Możliwości opieki nad dzieckiem po zajęciach szkolnych i podczas wakacji są następujące: rodzice albo ktoś zastępujący rodziców, tak jak opisano powyżej, opieka zinstytucjonalizowana w „szkole przedłużonej” albo w podobnej placówce. Dobra opieka zinstytucjonalizowana powinna zapewniać: wykwalifikowany personel, dbający o właściwe nawyki żywieniowe, zabawy, ruch na świeżym powietrzu i interakcje doro- sły-dziecko i jednocześnie dostosowany do większej grupy dzieci, zajęcia zorganizowane, możliwość swobodnej zabawy, czytania i relaksu,
prawo dziecka do samodzielnego określenia stosunku zajęć zorganizowanych do dowolnych. Im starsze dziecko, tym większe korzyści z dłuższych i częstszych pobytów w placówkach opieki zorganizowanej. lednak nawet starsze dzieci potrzebują czasu spędzonego w domu i z rodziną.

error: Content is protected !!